Hz. Eyyub: zor günlerde sabır
Bölüm 1Nimetlere şükreden biri
Çok eskiden Eyyub adında değerli bir peygamber yaşardı. Nezaketi, dürüstlüğü, cömertliği ve Allah'a bağlılığıyla tanınırdı. Allah ona topraklar, hayvanlar, servet, sevgi dolu bir eş ve pek çok çocuk vermişti.
Yine de Eyyub hiç kibirlenmedi. Sahip olduğu her şeyin Allah'tan geldiğini biliyordu. Günlerini Allah'a ibadet ederek, fakirlere yardım ederek ve açları doyurarak geçirirdi.
Bölüm 2Sınavlar
Sonra Allah sadık kulunu sınadı. Önce Eyyub malını kaybetti: Hayvanları öldü, ekinleri kurudu. Pek çok kişi onun şikâyet etmesini bekledi, ama o sabretti. Bu nimetleri Allah vermişti, dedi, geri almaya da hakkı vardı.
Ardından daha zor bir sınav geldi: Eyyub çocuklarının ve sevdiklerinin çoğunu kaybetti. Her baba gibi üzüldü, ama Allah'ı asla suçlamadı, namazı bırakmadı ve umudunu kaybetmedi.
Sonra en zor sınav geldi: Eyyub ağır hastalandı. Yıllar geçtikçe pek çok kişi onu ziyaret etmeyi bıraktı. Bazıları bu acının Allah'ın ondan razı olmadığını gösterdiğini sandı, ama yanılıyorlardı. Zorluk, Allah'ın birini bıraktığı anlamına gelmez. Vefalı eşi yanından ayrılmadı ve ona baktı; Eyyub da her şeye rağmen sabah akşam Allah'ı anmaya devam etti.
Bölüm 3Bir dua ve bir cevap
Sonunda Eyyub ellerini kaldırdı ve güzel bir dua etti: “Gerçekten ben derde uğradım. Sen ise merhametlilerin en merhametlisisin.” Bu bir şikâyet değildi; Allah'ın rahmetine umut ve güvenle dolu bir duaydı.
Allah cevap verdi. Eyyub'a ayağını yere vurmasını söyledi ve serin bir su kaynağı çıktı. Eyyub o suyla yıkandı ve ondan içti; hastalığı ve acısı geçti. Allah ona ailesini geri verdi ve onu öncekinden de fazla nimetle bereketlendirdi.
